0

Als iedereen volledig naakt is verliezen borsten en andere lichaamsdelen hun seksuele aspect hoor ik schrijfster Mineke Schipper vertellen op Radio 1.

Ze heeft het over haar boek "bloot of bedekt" dat gaat over de geschiedenis van de lichaamsbedekking. Lichaamsdelen zoals borsten, billen en benen hebben veel meer seksuele aantrekkingskracht als ze gedeeltelijk of geheel bedekt worden, concludeert ze.

 Volledig mee eens! Zelfs al zijn borsten maar een klein beetje verhuld met tepelklevers of zo'n klein mini topje, hebben ze toch veel meer seksuele aantrekkingskracht dan volledig bloot. Wat te denken van een volledig ontbloot lichaam versus een mooi vrouwenlichaam met een sexy lingerie-setje aan, inclusief jarretellen-setjes en nylonkousen. Ik kies voor het laatste!

Soms zelfs, gaan alle zorgvuldig opgebouwde geile fantasieën onherroepelijk verloren bij het uittrekken van dat ene kleine, laatste lapje stof. Aanhouden en seksen mét lingerie is de boodschap. De open kruis slipjes, panty's en catsuits zijn hiervoor een echte uitnodiging voor meer.

Veel vrouwen lopen liever met bloten benen dan met nylons, toch blijven ze ze gebruiken om te verleiden en te verhullen. In combinatie met jarretellen brengen ze het hoofd van elke man op hol. Sinds de uitvinding, al 75 jaar, slaagt de nylon kous erin benen sexy en elegant voor de dag te laten komen.

Meer nog, netkousen, panty's en nylon's zijn tegenwoordig een must-have item voor elke stijlvolle vrouw. En terecht want je kan er alle kanten mee uit. Kousen en netkousen verbergen niet alleen de oneffenheden, maar geven je benen ook een sexy, langer en slanker uitzicht. Veel mooier dan die blote benen. Soms toch.

Geschiedenis van de nylonkous

De ontdekking van de synthetische stof nylon gaat terug tot 1935. Wetenschappers van het chemiebedrijf Du Pont slagen erin om een groep synthetische polymeren samen te stellen die de eigenschappen van de zijde imiteren. 

Nylon kousen met jarrtellenDe doorbraak van de nylonkous kwam pas later, in 1939 op de wereldtentoonstelling van New York. Daar werd de nylonkous voorgesteld als een goedkoop en kreukelvrij alternatief voor de toen gebruikte zijden kousen. Het was meteen een schot in de roos: de eerste dag dat nylonkousen in de winkel verschenen werden er maar liefst 72.000 paar verkocht en binnen één jaar tikte de teller aan tot 64 miljoen verkochte nylons.

Na de aanval op pearl Harbour werd Amerika meegesleurd in de Tweede Wereldoorlog. De stof nylon hadden ze nu nodig voor het maken van parachutes, tenten en kledingstukken waardoor de productie van de kousen zo goed als stilviel. Kwestie van prioriteiten te stellen, oorlog voor schoonheid. De prijs van de schaarse, gegeerde kousen, ging dan ook als een raket de hoogte in: van 1,25 dollar per paar naar 10 dollar per stuk.

Pas vanaf 1945 werd de productie van nylon kousen hernomen, maar de vraag oversteeg het aanbod. Zodanig zelfs dat op een bepaald moment 40.000 vrouwen opdaagden voor 13.000 paar kousen. Het tekort van deze strakke verleider zou nog twee jaar lang aanhouden.

Ondertussen was men ook in Europa bekend geraakt met nylon kousen, waar ze al snel, mede dankzij enkele grote Parijse modehuizen uitgroeiden tot een populair modeproduct. De rokken werden korter en vrouwen konden, tot grote tevredenheid van het mannelijk publiek, hun benen laten zien. De nylons werden opgehouden met jarretels, het zou nog tot het einde van de jaren vijftig duren alvorens de panty zijn intrede deed. Zo lag nylon mee aan de basis van de emancipatie van de vrouw en de seksuele revolutie van de jaren zestig.